Home

China ontpopt zich ook als belangrijke hulpdonor

De laatste vijf jaar heeft de handelsrelatie tussen China en Afrika een enorme sprong voorwaarts gemaakt. 800 Chinese bedrijven zijn al actief in 50 Afrikaanse landen. Nu begint China zich ook duidelijk als hulpdonor te manifesteren. Vorig jaar was het officiële Chinese hulpbudget goed voor ruim 1,8 miljard dollar en tegen 2009 moet dit minstens verdubbelen. Het leeuwendeel ervan gaat naar Afrika. Bijna alle Chinese hulp is ‘gebonden', wat wil zeggen dat Chinese firma's met eigen personeel ook de uitvoering van de toegezegde hulp verzekeren van het begin tot het einde. Een praktijk die veel westerse donoren tot voor kort ook toepasten, maar onder druk van kritiek op misbruiken geleidelijk meer en meer verlieten. China is (nog) geen lid van de OESO, de club van geïndustrialiseerde landen die regels oplegt waaraan officiële ontwikkelingshulp (ODA) moet beantwoorden. In tegenstelling tot de grootse Chinese infrastructuurprojecten in Afrika van de jaren zestig en zeventig, die onder Mao een duidelijke ideologische boodschap uitdroegen, is de huidige relatie puur economisch. Meer zelfs, China koppelt hoegenaamd géén politieke voorwaarden aan zijn hulpprogramma's en doet ook zaken met landen zoals Soedan of Zimbabwe die wegens hun mensenrechtenschendingen overhoop liggen met westerse donoren.
Vooral Japan ziet de snel groeiende Chinese invloed in Afrika met lede ogen aan. Japan is nog altijd de tweede grootste hulpleverancier ter wereld en rekent op de steun van Afrikaanse regeringen om aan een permanente zetel in de VN-Veiligheidsraad te geraken. Een ambitie waar China zich blijft tegen verzetten. Onlangs kondigde Tokyo aan dat het vanaf volgend jaar - ter gelegenheid van de Olympische Spelen in Peking - volledig zal stoppen met de hulpverlening aan China onder de vorm van goedkope leningen. Volgens analisten een belangrijke symbolische wending in de relatie tussen de twee Aziatische zwaargewichten. Japan begon hiermee vijftig jaar geleden als een vorm van compensatie voor de oorlogsschade veroorzaakt tijdens de Tweede Wereldoorlog. Tot 2005 ontving China nog voedselhulp van het Wereldvoedselprogramma van de VN. Maar in datzelfde jaar werd China zélf de op twee na belangrijkste leverancier van voedselhulp. Een duidelijk teken van de vitaliteit van de Chinese landbouw. Tegelijkertijd stimuleert de Chinese overheid boeren om zich te gaan vestigen in Afrika waar landbouwgrond en arbeidskrachten goedkoop zijn. De Chinese economie heeft dringend nood aan goedkope grondstoffen en die kan Afrika leveren. Angola en Soedan zijn uitgegroeid tot China's belangrijkste olieleveranciers. 40.000 Chinese arbeiders werken in Angola aan de heropbouw van de infrastructuur.

Websites

Reuters AlertNet

China in Angola: foto's

Hulprelatie China-Afrika 1

Hulprelatie China-Afrika 2

Landen: 
Thema: 

Lees ook

Mexicaanse exporteconomie botst op China

Economisch ontwikkelen via export of via de binnenlandse markt, het is een bijna ‘eeuwige' discussie. De dramatische Mexicaanse ervaring van de jongste decennia stemt tot veel nadenken.
Vele jaren lang mikte Mexico op de ontwikkeling van de eigen economie om meer welvaart te creëren. Tot de ommezwaai van twintig jaar geleden de deuren opende voor de wereldeconomie: handel en investeringen werden vrijgemaakt, geliberaliseerd zoals dat heet. Het land wilde vooral zijn voordeel doen met een vrije toegang tot de grootste economie in de wereld, die van de Verenigde Staten. Hoeksteen van die exportgerichte keuze is de Noord-Amerikaanse Vrijhandelsorganisatie die de VS, Canada en Mexico vormden in 1994.

China: waar is de harmonie gebleven?

In Mao's China was in principe iedereen gelijk. In feite waren de partijbazen met hun privileges beter af, en hadden ook de stedelingen het beter. In het China van Deng Xiaoping begon de kloof tussen arm en rijk, boeren en stedelingen, minderheden en Han-Chinezen snel te groeien. In het China van Jiang Zemin keerde de oude klassenmaatschappij helemaal terug, met tussen de rijken en de armen een vanuit het niets opgekomen middenklasse. In het huidige China is de kans op een sociale explosie zo groot geworden dat de communistische partij Confucius' ideaal over de harmonieuze samenleving heeft omhelsd. De erkenning van het gebrek aan harmonie had niet duidelijker kunnen zijn.

India wil dreigend invloedverlies in Afrika keren

Twee jaar nadat grote concurrent China een topontmoeting met Afrikaanse leiders organiseerde, was het vorige week de beurt aan India om de banden met Afrika nauwer aan te halen.

De allereerste India-Africa Forum Summit van 8 en 9 april in New Delhi kwam er in de eerste plaats omdat het Indiase bedrijfsleven beseft dat het zonder extra inspanningen de concurrentieslag met China aan het verliezen is in de wereldwijde zoektocht naar grondstoffen en energiebronnen. De handel tussen India en Afrika is de laatste vier jaar fors toegenomen tot 30 miljard dollar of goed voor ruim 8 procent van de totale Indiase buitenlandse handel, maar dat is toch nog maar net de helft van het Chinese handelsverkeer met Afrika.