Home

De beginselen voor een ander Europa

‘We willen Europa wel, maar niet het huidige Europa'. Die onvrede over de voorgestelde Europese grondwet kan zich vertalen in het afwijzen of wegstemmen ervan - althans in die landen die een referendum houden. Bij een aantal Europeanen uit diverse sociale bewegingen heeft die onvrede geleid tot een initiatief om een alternatieve visie op Europa te ontwikkelen. Sinds 2003 is er op diverse samenkomsten in Europa door enkele honderden mensen aan de tekst gewerkt.
Het nieuwe handvest met de beginselen voor een ander Europa is nu ‘voorlopig' af. Die beginselen zijn vervat in een zevental hoofdstukjes: een andere wereld; vrede en veiligheid; een Europa tegen discriminaties; een democratisch Europa; de socio-economische rechten; de publieke diensten; een duurzame ontwikkeling.
Het voorlopige karakter is evident. Zo zijn niet alle beginselen even sterk ingevuld en is er nog discussie of zelfs onenigheid over belangrijke aspecten zoals het secularisme, de verhouding tussen burgers en volkeren en de democratisering van de Europese Unie.
Het valt af te wachten of dit handvest een basis kan vormen om Europese campagnes te lanceren. De tekst zelf zal volgend jaar in een nieuwe debatronde terechtkomen, op het Europees Sociaal Forum in het Zweedse Malmö in september 2008.

Weblinks

Charter of principles for another Europe

Artikel te vinden in het novembernummer van Uitpers

Regio's: 
Landen: 
Thema: 

Lees ook

Hoe kunnen we het democratisch deficit van de Europese Unie ombuigen?

Met de verkiezingen voor het Europees Parlement in juni 2009 in het vooruitzicht zal Europa volgend jaar nog meer de politieke agenda beheersen. Maar de EU zit met een huizengroot democratisch probleem: het Verdrag van Lissabon, dat het door Fransen en Nederlanders weggestemde ontwerp van Europese Grondwet uit 2005 moest vervangen, raakt maar niet goedgekeurd. Op 12 juni 2008 gooiden de Ieren roet in het EU-eten door in een referendum overtuigend neen te zeggen tegen het nieuwe verdrag. Sindsdien weet niemand nog precies hoe het nu verder moet. Een plan-B was er gewoonweg niet. De ondankbare Ierse kiezers kregen massaal de schuld in de schoenen geschoven voor deze obstructie.

Guyana en Haïti zorgen voor valse noten in Economisch Partnerschapsakkoord tussen EU en Cariben

Vorige week woensdag werd op het Caribische eiland Barbados het Economisch Partnerschapsakkoord (EPA) plechtig ondertekend tussen de Europese Unie en de vijftien lidstaten van het Caribische gebied, vertegenwoordigd in CARIFORUM. Hiermee bereikte de EU voor het eerst de eindstreep in een regionaal akkoord in de moeizaam aanslepende onderhandelingen over de zeer omstreden EPA's, die bedoeld zijn om de handel tussen de EU en de 78 ACP-landen (zeg maar de vroegere kolonies van Europa) op een nieuwe, meer liberale leest te schoeien in overeenstemming met de regels van de Wereldhandelsorganisatie. In totaal moeten met zes regionale blokken EPA's worden afgesloten. De oorspronkelijke deadline van december 2007 was dus al lang overschreden.

EU-Afrikaanse top van Lissabon kwam veel te laat

Ruim zeven jaar na de allereerste topontmoeting van staatshoofden en regeringsleiders van de Europese Unie en Afrika (Cairo 2000) had het Portugese EU-voorzitterschap er alles aan gedaan om van de EU-Afrikatop van 8 en 9 december in Lissabon een succes te maken. Eerste minister José Sócrates sprak zelfs van een historische gebeurtenis in de wederzijdse relaties tussen de twee continenten waarin zijn land een ideale brugfunctie vervult. Maar of de hooggestemde verklaringen over een ‘nieuw strategisch partnerschap' waarin de relatie donor-ontvanger geleidelijk moet vervagen veel zullen uithalen, is de vraag. Algemeen wordt aangevoeld dat deze top veel te laat kwam.

Nu in de bioscoop: Enron en Viva Zapatero!

Enron – wanneer hebzucht regeert
Dit Amerikaanse energieconcern vervalste de boeken, dreef artificieel de beurskoers omhoog, zette de Californiërs zonder stroom om de inkomsten op te drijven en was de grootste financier van de eerste kiescampagne van president Bush junior. Wanneer Enron frauduleus failliet gaat in 2002, verliezen de mensen die er werken niet alleen hun job en daarmee hun maatschappelijke status, ze spelen ook hun spaargeld kwijt want dat zijn Enron aandelen, ze zien zelfs hun pensioenen in rook opgaan want ook die bestaan uit Enron aandelen. En wanneer ze het faillissement zien aankomen, wordt het hen zelfs verboden om hun aandelen nog voor een beetje geld te verkopen. Intussen hebben de topmanagers tot honderden miljoenen dollars op zak gestoken.