Home

Verzet tegen vrouwonvriendelijke familiewetgeving in Iran neemt toe

Bijna zonder ernstig debat of tegenkanting heeft de wetgevende commissie van het Iraanse parlement in juli weer een stap verder gezet op weg naar een meer discriminerende wetgeving tegenover vrouwen. Tegelijkertijd neemt ook het buitenparlementaire verzet van de vrouwen- en mensenrechtenbeweging toe.

Een jaar geleden werden de eerste ontwerpen voor de nieuwe familiewetgeving naar conservatief-religieuze stijl ingediend bij het Iraanse parlement. De reeds erg vrouwonvriendelijke wetgeving inzake huwelijk, scheiding en erfenis zou nog aanzienlijk verscherpt worden als de religieuze hardliners hun stempel kunnen doordrukken. Voor vrouwen wordt het veel moeilijker om te scheiden, terwijl mannen ook zonder toestemming van hun vrouw(en) er nog een vrouw kunnen bijnemen "indien hun financiële situatie dit toelaat". Ook in onbruik geraakte sjiietische praktijken als het ‘tijdelijk huwelijk', die in Iran bijna niet meer voorkwamen, zouden opnieuw worden ingevoerd als de huidige voorstellen het halen. Traditioneel heeft een vrouw bij een scheiding recht op een deel van de bruidschat, wat haar een redelijke sociale bescherming gaf. In de praktijk echter blijven veel vrouwen na een scheiding in bittere armoede achter en de nieuwe wetsontwerpen discrimineren vrouwen nog meer. Zestig procent van de studenten in het Iraanse hoger onderwijs zijn momenteel vrouwen, maar hun kansen op de arbeidsmarkt liggen veel lager dan die van mannen. Volgens de vrouwenbeweging is dit een gevolg van de bestaande discriminerende wetgeving die nog meer in de hand zal worden gewerkt als de huidige voorstellen het halen. Zelfs een huwelijk met een buitenlandse man kan aanleiding geven tot gevangenisstraffen.

Vrouwenactivisten in Iran willen zich niet zomaar neerleggen bij de gang van zaken. Ondanks de repressie neemt ook het verzet toe. Gesteund door de internationale campagne om één miljoen handtekeningen te verzamelen tegen de discriminerende familiewetgeving, is een brede coalitie ontstaan van divers pluimage. Zelfs traditioneel religieuze groepen vinden de huidige voorstellen te ver gaan. Shirin Ebadi, de Iraanse winnares van de Nobelprijs voor de Vrede, heeft de wetsontwerpen streng veroordeeld als een ‘morele corruptie'. Internationale vrouwengroepen roepen de Iraanse regering op de VN-richtlijnen tegen discriminatie van vrouwen toe te passen en willen de druk op de ketel houden.

Websites

Klik hier voor Campagne om een miljoen handtekeningen te verzamelen tégen de discriminerende familiewetgeving

klik hier voor Women's United Nations Report Network (WUNRN)

klik hier voor Iran Women Solidarity

Nieuw Iran landenboek van Sharog Heshmat Manesh en Nies Medema, 130 p. met foto's plus uitvouwbare overzichtskaart.
Klik hier voor meer informatie en bestellen - de landenboeken zijn alfabetisch gerangschikt

Regio's: 
Landen: 

Lees ook

Iran voert de repressie op tegen vrouwenrechtenactivisten

Het toenemende succes van de acties in het kader van de One Million Signatures Campaign maakt de autoriteiten in Iran bijzonder zenuwachtig. Steeds meer vrouwen durven het aan om op te komen voor essentiële vrouwenrechten in de Islamitische Republiek. Maandag 10 november werd Esha Momeni op borgtocht vrijgelaten uit de beruchte Evin-gevangenis van Teheran. De Iraans-Amerikaanse studente werd beschuldigd van propaganda tegen de staat, een veel voorkomende aanklacht tegen activisten die opkomen voor meer vrouwenrechten. Sinds 15 oktober zat ze in eenzame opsluiting in de gevangenis. Over heel de wereld voerden mensenrechtenbewegingen acties voor haar vrijlating. Ook de Iraanse Nobelprijswinnares, Shirin Ebadi, had zich voor haar vrijlating ingezet.

Verafgoding van dictators

Op 25 november 2016 overleed Fidel Castro. Het is een moment om een blijvende donkere kant te belichten, namelijk van organisaties die een onbegrijpelijke en volledig onkritische verafgoding koesteren voor mensen, partijen of regimes die dictatoriaal en gewelddadig zijn.

Wereldvluchtelingendag: aandacht voor lot Iraakse en Somalische vluchtelingen in buurlanden

Eind 2007 telde de wereld, volgens de meest recente officiële cijfers van de UNHCR, de vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties (VN), 11,4 miljoen vluchtelingen. Nog eens 26 miljoen mensen waren ontheemden in hun eigen land (of IDPs in het jargon: internally displaced people). De overgrote meerderheid van de vluchtelingen vindt een tijdelijk onderdak in opvangkampen in een buurland, slechts een kleine minderheid slaagt erin om in andere continenten een min of meer veilig bestaan op te bouwen.