Home

Inkomensongelijkheid en armoede stijgen in vele rijke landen. Duitsland, de grootste Europese economie, scoort opvallend slecht

Een studie van de club van rijkste landen - de OESO - laat er geen twijfel over bestaan. In driekwart van de landen groeit de kloof tussen rijk en arm. En ook het aantal armen neemt toe. Veel verbazing hoeft dat niet te wekken, die twee fenomenen hebben natuurlijk met elkaar te maken: bij overmatig geconcentreerde rijkdom, is er niet genoeg voor de armen.

Opvallend zijn de slechte prestaties van Duitsland. Van 1985 tot 1995 verhoogde de inkomensongelijkheid al een beetje, het decennium daarna was de verhoging pas echt goed merkbaar. En voor de hele periode was er een grote toename van het aantal Duitse armen, terwijl de rijken duidelijk beter af waren. Sinds 2000 vergroot zowel de ongelijkheid als de armoede er sneller dan in om het even welk ander OESO-land.

De Duitse regering wijst er in een antwoord aan Die Linke (partij ter linkerzijde van de sociaaldemocraten) op dat 10,5 miljoen mensen werken in een zogenaamde atypische werkgelegenheidsvorm, versta slecht betaalde en/of slecht beschermde arbeid. Dat is maar liefst één op de drie van alle Duitsers die werk hebben.

Wanneer het begrip werkende armen valt, wordt dikwijls meteen aan de Verenigde Staten gedacht. Een vergelijking met Duitsland leert echter dat het fenomeen van mensen die arm zijn - terwijl ze toch betaald werk hebben - weliswaar nog altijd groter is aan de overkant van de grote plas, maar sinds eind vorige eeuw, en tot 2006, hebben de Duitse werkende armen een inhaalbeweging gemaakt. De jongste jaren gaat het, gelukkig, opnieuw wat de goede richting uit.

44 rijke Duitsers vragen dat de staat hen meer zou belasten

Een aantal rijke Duitsers ziet die grote ongelijkheid en slechte armoedeprestaties van hun land niet zitten, en ze komen met een origineel voorstel in deze crisistijden. Ze roepen in hun Appell für eine Vermögensabgabe hun rijke medeburgers op om zich te outen als voorstanders van een hogere belasting voor de grotere vermogens vanaf 500.000 euro. Telkens vijf procent vermogensbelasting dit en volgend jaar, zo luidt hun voorstel, en daarna minstens één procent. De volgende twee jaar zou dat 100 miljard euro kunnen opbrengen. 57 procent van de Duitsers ziet een vermogensbelasting wel zitten. Afwachten of de rijke Duitsers dat ook zo zien, en of de Duitse regering daar werk van maakt.
Dirk Barrez

Klik voor OESO-studie Growing Unequal? Income Distribution and Poverty in OECD Countries met diverse statistieken

Klik voor Appell für eine Vermögensabgabe

Klik voor overzichtspagina LabourNet.de - Neue und alte Armut (trotz Arbeit)

Klik voor mededeling Deutscher Bundestag - 32 Prozent arbeiten in "atypischen Beschäftigungsformen"

Klik in PALA woordenboek voor OESO - organisatie voor economische samenwerking en ontwikkeling

Klik voor document „Working poor" in Deutschland und den USA. Arbeit und Armut im transatlantischen Vergleich

Regio's: 
Landen: 

Lees ook

Groei en bnp obsessies in coronatijd

De obsessie met groei springt opnieuw in het oog in de berichtgeving over de gevolgen van de coronacrisis. Samenlevingen zouden te maken krijgen met iets als ‘negatieve groei’ van hun economie.

Staat wie zoiets schrijft of uitspreekt er niet bij stil dat groei nooit negatief kan zijn? Groei betekent groter worden, toename.

In het omgekeerde geval is het afname, achteruitgang of krimp, zoals watervoorraden die afnemen, krimpend bosareaal of achteruitgang van de mentale gezondheid… en dus ook economische krimp of achteruitgang.